4 เดือนกับอีก7วัน กับคนที่ผมรัก  |
|||
|
|
วันที่ 4 สิงหาคม 2550 เป็นวันแรกที่ผมได้คุยกับผู้ หญิงคนนึง ที่จิงเราคุยกันมาตั้งแต่วันที่ 2 แล้วแหละ แต่เราไม่ได้คุยกันทางโทรสัพ ผมเลยนับเอาตอนคุยโทรสัพกันดีกว่าเนอะ คุยกันแรกๆ ผมคิดว่าเขาเป็นคนที่คุยเก่ง คงเป็นเพื่อนเราได้เพื่อไว้ปรึกษาไรงี้ แต่พอคุยไปคุยมา ผมว่าเขาเป็นคนที่อบอุ่นมาก เป็นคนที่รักครอบครัวมากเลยทีเดียวละ เสน่ห์ของเขาก็อยู่ตรงนี้แหละ กิกิ ว่ามั้ยตะเอง ฮิ้ววว คุยกันได้สักพัก เอ๊ะๆ ผมเริ่มชอบเขาเข้าแล้วววว อิอิ ก็อย่างว่าแหละเนอะ ในเมื่อชอบก็ต้อง จีบ อิอิ ผมก็เริ่มคุยแนวจีบมากขึ้น (เขิ้ล ง่า อิอิ) แต่พอคุยไปคุยมา มารู้ว่าเขาเป็นอิสลาม อาจรึ๋ย งี้คนหน้าตาดีๆก็หมดหวังอ่าจิ เฮ้อ.... แต่... ความคิดผม เรื่องพวกนี้ เป็นแค่ส่วนหนึ่ง มันไม่ใช่ประเด็นหลัก ดังนั้นผมจึงเร่งเครื่องเดินหน้าต่อไป อย่างว่าแหละคับ คนเรามีจุดหมาย+กะผมมีพลังไฟของตั๊กแตน เลยมิหวั่น อิอิ ก็ตั้งแต่รู้ว่าชอบเขา ผมก็เริ่ม หันมาศึกษา อิสลาม 0.0 บางคนอาจคิดว่า ทำมัยต้องเปลี่ยนตัวเองเพื่อคนอื่น ด้วย ทำมัยถึงรีบตัดสินใจ ทั้งๆที่อนาคตยังอีกไกล แม้แต่คนที่ผมชอบเขายังคิดแบบนี้เลย ใช่มะตะเอง อิอิ บางทีผมอยากจะถามกลับจิงๆว่า แล้วคุณละเคยทำสิ่งที่เหมือนหรือใกล้เคียงกับผมให้กับคนที่เขารักบ้างรึเปล่า หลายคนคงปฏิเสธไม่ได้หรอกว่าเคยทำอะไร ที่ยิ่งใหญ่ให้กับตัวเองและคนที่เรารักหรอก ผมคิดว่าอย่างงี้นะ มันอาจไม่ใช่ทุกคน แต่ยังไงผมก็เชื่อว่า อย่างน้อยๆคุณก็เคย เปลี่ยนตัวเองเพื่อคนที่คุณรัก ผมพูดถูกใช่ไหม ใช่มันถูกอย่างแน่นอน อิอิ แต่พอผเริ่มเผยความในใจให้เขารู้เท่าไหร เขาก็เริ่ม ตีตัวออกห่างจากผม ผมก็เข้าใจว่าเขาคงไม่อยากให้ผมมาเปลี่ยนตัวเองเพราะเขา แต่จะบอกไรให้นะทิรัก บางทีการเปลี่ยนตัวเองเพื่อคนที่เรารักมันก็ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิดนะ ทิรัก(อิอิ ขอเรียกงี้ละกัน)รู้รึเปล่า การเปลี่ยนแปลงในครั้งนี้ของโจ้อะ มันทำให้โจ้ดูเปงผู้เป็นคน ขึ้นมาเยอะเลยละ(ปกติไม่ใช่คนหรอกเนี่ยเรา อ๊ากส์ =.=) ไม่มีศาสนาไหนหรอกสอนให้คนไม่ดี จิงไหม อย่างอิสลามก็สอนให้มีระเบียบวินัย น๊า นี่ๆๆ มีสาระเหมือนกัน(ถึงตัวจิงจะไร้สาระก้เหอะ) แต่ถึงกระนั้น เขาก็ผลักไสไล่ส่งผมเหลือเกิน ไม่ว่าจะเป็นห้ามโทรมาหา 7 วัน (แค่ วันเดียวก็คิดถึงจะแย่อยู่แล้ว T^T) ไม่ยอมคุยด้วย ไม่รับโทรสัพ สาระพัน นานๆ ที่เขาจะตีตัวออกห่างผมได้เขาทำหมดง่ะ แต่ผมก็ยังไม่ท้อ ถึงแม้ไฟตั๊กแตน จะ ลิบหลี่เต็มที ก็อย่างว่าแหละ คนมันหน้าตาดี ไฟมันเรยแร๊งแรง กรึกึ 1-2เดือนแรกหนักเลย โดยเขาตีตัวออกห่างตลอดเลย เง้อ เศร้า แต่ก็ไม่ท้อเนอะ เคยได้ยินไหม เฮดในสิ่งที่เซื้อ เซื้อในสิ่งที่เฮด อิอิ ตั้งแต่ผมรู้จักเขามานะ เขาเป็นคนเงียบๆ ดูกระด้าง ไร้ความรู้สึก(รึเปล่าหว่า กิกิ) แต่ที่สำคัญคงหนีไม่พ้นความ ดื้อ ของ เขา เป็นผู้ หญิงที่ดื้อมากๆ ไม่อยากจะเชื่อเลยด้วยซ้ำว่ามีผู้ หญิงที่ ดื้อแบบนี้ด้วย ดื้อมะพอ รั้น อีกต่างห่าง +.+ เสน่ห์ของเขาก็อยู่ตรงนี้แหละ อิอิ ตอนคุยโทรสัพจะรู้สึกแบบนี้นะ แต่มาเจอตัวจิงจิ เขาเป็นคนน่ารักมาก เป็นคนที่อบอุ่น(ตัวจิงก็อุ่นนะ แปลกดี อิอิ) รักครอบครัว อิอิ ตัวจิงกะคุยสัพต่างกันเนอะ แฝดต่างนิสัยปะเนี่ย อิอิ แต่มาหลังเขาคงทำใจได้แล้วมั้ง ว่าไล่ผมยังไงมันก็คงไม่ไปไหน ถึงแม้จะ ทำทุกวิถีทางก็แล้ว พูดง่ายๆ หน้าผมมันยิ่งกว่า คอนกรีตอะ อิอิ เขาคงเหนื่อยแล้วมั้งที่จะ ขับไล่ผม 55+ นี่แหละประโยชน์ของความหนาของใบหน้า กิกิ แต่ถ้าไม่ทำแบบนี้ ทุกวันนี้ตะเองกะเค้าจะได้มีความสุขแบบนี้หยอ ฮิ้วว แต่ก็รู้นะตอนนี้ว่าฐานะเรามันเขยิบ ถึงไหนแล้ว แต่โจ้ก็ยังอยากได้ยินจากปากตัวเล็กอยู่ดีแหละ ได้ยินสักครั้งคงจะซื่นมื่นหหลายเด๋อ อิอิ แต่ไม่เป็นไรหรอก ยังไงโจ้ก็จะรอวันที่ตัวเล็กยอมปริปากออกมาก็แล้วกันเนอะ อย่าลืมน๊า อย่าลืมว่ามีคน คนนึงกำลังรอคำๆ นั้น จากปากคุณ... ที่จิงทุกวันนี้เรื่องของผมกับเขา ผมยังแทบไม่อยากเชื่อตัวเองเลยด้วยซ้ำว่ามันจะมีวันนี้ได้ มันเหมือนฝัน แต่มันไม่ใช่ฝัน มันคือความจริง ความจริงที่ตัวผมเองยังไม่อยากเชื่อ เลยงะ อิอิ โลกนี้มันช่างสดใสจิงๆเลยน๊อ ว่ามั้ยคับ มาถึงทุกวันนี้ ผมมีความสุขมากมาย สุขแบบที่ว่า นึกแล้วต้องยิ้ม แล้วเวลาผมยิ้มแต่ละครั้ง มันปวดโหนกแก้มงะ ยิ้มจน ต้องหุบเพราะอาการปวด แต่ก้ไม่เป็นไรคับ ปวดเพราะมีความสุข 55+ ยิ้มกันจนเหงือกแห้งกันไปเรย กรึกึ มาถึงวันนี้ ผมว่ามันคุ้มค่าจิงๆ กับสิ่งที่เขาให้ผม ถึงแม้ว่า เขาจะไม่แสดงความรู้สึกออกมาตรงๆแบบผม(ผมมันหน้าหนางะ มีไรก็พูดตรงๆ คิกคิก) ผมก็รับรู้ได้ว่าเขารู้สึกยังไงกับผม แต่ผมก็ยังอยากที่จะได้ยิน คำๆนั้น จากปากของเขาอยู่ดีแหละ อิอิ ถึงแม้ว่าจะรุ้ว่า ความสัมพันธ์ของเรามันอยู่ขั้นไหน ก็อย่างว่าแหละเนอะ เป็นใคร ใครก็อยากได้ยินกันทั้งนั้นแหละ อิอิ ว่ามั้ย แต่ยังไงก็จะรอฟังคำๆนั้นจากปากเจ้าตัวดีกว่าเนอะ รู้น๊าว่าอ่านอยู่ อิอิ อย่าลืมนะ ว่ามีคนรอฟังคำๆนั้นจากปากเธอ อิอิว่าจจะจบแระ ยังไม่จบดีกว่าขอบ่นต่ออีกนิสนะค๊าบ นี่ผมกับเขาก็รู้จักกันมา 4 เดือนกับอีก 7 วันแล้วสิเนอะ มีเรื่องราวมากมายที่เราผ่านมาด้วยกันก็เยอะ เสียน้ำตามาด้วยกันก็เยอะ แต่มันก็ทำให้เรารู้ว่าถ้าวันใดที่ขาดใครไป คงไม่รู้ว่าจุดหมายปลายของของชีวิตจะอยู่ตรงไหน จะอยู่ต่อสู้เพื่ออะไร คงไม่มีใครรู้ได้ แต่ที่รู้ๆ ตอนนี้ ผมสู้เพื่อเขาอยู่ ฮิ้ววว แอบมีสาระ กึกึ ช่วงเวลา 4 เดือนที่ผ่านมานี้ เขาบอกเขารู้จักผมดี แต่ผมก็ไม่อยากจะบอกว่า ผมก็รู้จักเขาดีเหมือนกัน อิอิ อ๊ะๆๆ งงดิ งง ไม่ต้อง งง หรอกเรื่องแบบนี้ ความรู้สึกมันสัมผัสกันได้นะจ๊ะ ตะเอง หุหุ แต่จะว่าไปนี่ก็เข้าเดือนที่ 5 แล้วสิเนอะ มันดูไวดีจัง แต่พูดถึงมันผ่านไป ไวๆ ก็ดีน๊า ถ้าผ่านไปไวๆ ก็จะได้เจอกันไวๆ แต่ถ้าได้เจอแล้ว ขอให้มันผ่านไปช้าๆแล้วกันเนอะ ^^ จะว่าไป ผมกับเขา มีความต่างที่ไม่น่าเชื่อว่าจะมาเดินเส้นทางเดียวกันได้ เขาเป็นคนใต้ ส่วนผม เป็นคนเหนือ เขาเป็นคนอิสลาม ส่วนผม เป็นชาวพุทธ (ซึ่งตอนนี้ กำลังจะไปเป็นแบบเขา อิอิ) เขาตัวเล็ก สูง 155 ส่วนผม ตัวโตเป็นควายสูง 180up เขาเป็นคนที่ไม่ค่อยกินอะไร ส่วนผม กินจุอย่างกะยัดนุ่น เขาเป็นคนพูดน้อย แทบจะน้อยมากๆ ส่วนผม พูดมากอย่างกะปากแม่ค้า เขามีเพื่อนเยอะแยะมากมาย ส่วนผม เพื่อนสนิทหาซักคนยังไม่มี (จะเอามาประจานตัวเองทำมัยละเนี่ย -*-) เขาเป็นคนที่ไม่แสดงความรู้สึก ส่วนผม เปิดเผย มีอะไรบอกหมด แม้แต่ความ ซกมกของตัวเอง เขาเป็นคนที่ดื้อหัวรั้นกับผมมากๆ ส่วนผม แค่เขายังไม่ทันเอ่ยปาก ผมก็ยอมแว้ว อิอิ เขาเป็นคนน่ารัก ส่วนผม เป็นคนหน้าตาดี =.= เกี่ยวมั้ยเนี่ย เขาเป็นคนเรียบง่าย ยังไงก็ได้ ส่วนผม ที่จิงยังไงก็ได้เหมือนกันแต่เรื่องมากไปนิส (เขาบอกมาอย่างงี้) นี่ก็เป็นเพียงความต่าง นิดๆหน่อยๆ ถ้าจะให้หมดคงอีกเยอะ อิอิ แต่ถึงยังไงมันก็เป็นความต่างที่ลงตัว เป็นความต่างที่เราต่างเข้าใจกัน และมันจะเป็นความต่างที่ทำให้ผมกับเขาจับมือแล้วเดินไปด้วยกัน รู้น๊าว่าอ่านอยู่ แล้วตัวเล็กละ พร้อมจะจับมือโจ้แล้วเดินไปด้วยกันไหม ^^ (ถึงไม่จับโจ้ก็จับเองก็ได้ อิอิ แบบนี้เขาเรียกมัดมือชกป่าวน๊า อิอิ)
. . . . . . . . . . ย้ำ ย้ำ รอฟัง คำ นั้นอยู่น๊า กิกิ 4 เดือนกับ อีก 7 วัน รักและคิดถึง จิงโจ้~*
Posted on Tue 11 Dec 2007 16:34
|
