|
|
คนดี..ของฉัน
ดวงตะวัน...กระซิบบอกเรียกความฝันของเธอกลับมาหา สายลม...ขับกล่อมจิตวิญญาณที่บอบช้ำบนกาลเวลา รัตติกาล..ได้นำพาความสงัดคลุมกายเธออย่างแผ่วเบา เพียงแค่ช่วงชีวิตที่สะดุด..แต่ยังไม่หยุดลง การเริ่มต้นยังคงรอคอยแม้แต่ผู้ซึ่งเรียกขานตัวเองว่า...ว่างเปล่า... ความฝัน ความหวัง โบกมือเรียกเธอตลอดเวลาใต้ฟ้าสีเทา ความปวดร้าว ในวันเก่า เพียงแค่ริ้วรอยของกาลเวลาที่ไม่นานก็ผ่านไป
แล้วฉันจะพาเธอก้าวผ่านช่วงเวลาความเศร้านี้ไปพบกับความสดใส หัวใจดวงหนึ่งที่พร้อมเติมเต็ม...อาจไม่กว้างใหญ่เท่าฟ้าไกล แต่จะโอบล้อมเธอด้วยความห่วงใย...เพื่อพาเธอก้าวไปพบวันใหม่ที่งดงาม
ฉันขอให้เธออยู่กับฉัน...ตราบนานเท่านาน
Posted on Wed 23 Jan 2008 15:50
|